Translation of "Mensup" into Turkish

(Ar. nisbet “âit olmak, bağlı ve ilgili olmak”tan mensūb) 1. Bir kimse, bir görüş veya şeyle ilgisi, bağı bulunan, ilgili, âit, -den olan, -e bağlı: Yâkup Kadri otuz beşi geçen nesle mensuptur (Ahmet Hâşim). Yâni dedim, Yezîdîsiniz, bu cemâate mensupsunuz (Refik H. Karay). Halbuki o da mensup olduğu klik de kemikleşmiş klasik ölçülerin dört duvarı arasına sıkışıp kalmış aşırı muhâfazakârlardı (Sâmiha Ayverdi). 2. i. Bir kuruluşun üyesi olan, bir yere bağlı durumda bulunan kimse: Lâle Devri ve onun devâmı olan yıllarda İstanbul’da bu sefârethânelerin misâfir ve mensûbu olan bir yığın ressam vardı (Ahmet H. Tanpınar). İmtiyazlı sınıf mensupları yükselen sınıfa katılır (Ergun Göze).