blij in Dutch dictionary

  • blij

    Meanings and definitions of "blij"

    • Opgewekt zijn.
    • blij (voor mensen)
    • Een gevoel van voldoening, plezier of welbevinden hebbende, vaak voortkomend uit een positieve situatie of omstandigheden.

    Grammar and declension of blij

    • blij ( comparative blijer, superlative blijst)
    • (Adjective) Declension of blij
      positive comparative superlative
      attributive predicative/adverbial
      predicative/adverbial blij blijer  
      neutersingular indefinite blij blijer
      definite blije blijere blijste het blijst(e)
      common singular blije blijere blijste de blijste
      plural blije blijere blijste de blijste
      partitive blijs blijers  
    • blij (comparative blijer, superlative blijst) ;;
      Inflection of blij
      uninflected blij
      inflected blije
      comparative blijer
      positive comparative superlative
      predicative/adverbial blij blijer het blijst
      het blijste
      indefinite m./f. sing. blije blijere blijste
      n. sing. blij blijer blijste
      plural blije blijere blijste
      definite blije blijere blijste
      partitive blijs blijers —
    • blij n (plural blijen, diminutive blijtje n)

Sample sentences with "blij"

Available translations

Authors