Mobbing in Polish dictionary

  • mobbing

    Meanings and definitions of "Mobbing"

    • praw. uporczywe celowe znęcanie się, ośmieszanie, izolowanie lub zastraszanie, zwłaszcza w pracy lub szkole, przez jedną osobę (np. szefa), lub grupę kolegów;
      Według art. 943 § 2. Kodeksu Pracy mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.
    • noun
      obraźliwe zachowanie poprzez mściwe, okrutne, złośliwe lub upokarzające usiłowanie zaszkodzenia jednostce lub grupie pracowników
      Mobbing zazwyczaj ma na celu lub skutkuje: poniżeniem, ośmieszeniem, zaniżeniem samooceny lub wyeliminowaniem albo odizolowaniem pracownika od współpracowników.
      Moja starsza siostra padła ofiarą mobbingu w olbrzymiej korporacji.
      Andrzej co dzień doświadczał mobbingu - szef, a później inni współpracownicy, zawsze o wszystko go obwiniali.

    Antonyms of "Mobbing" in Polish dictionary

    antymobbing is the antonym of "Mobbing" in the Polish thesaurus.

    • antymobbing

      obraźliwe zachowanie poprzez mściwe, okrutne, złośliwe lub upokarzające usiłowanie zaszkodzenia jednostce lub grupie pracowników

    Grammar and declension of Mobbing

    • Declension of mobbing
      singular
      nominative mobbing
      genitive mobbingu
      dative mobbingowi
      accusative mobbing
      instrumental mobbingiem
      locative mobbingu
      vocative mobbingu
  • Mobbing

Sample sentences with "Mobbing"

Available translations

Authors