Translation of "AT" into Arabic

(Eski Türkçe’den beri kullanılır) [Kelime komşu dillere de geçmiştir] 1. Binme, yük çekme ve taşıma hizmetlerinde kullanılan, Orta Asya menşeli, tek tırnaklı, memeli hayvan: Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı / Bir dakîka araba yerinde durakladı (Fâruk N. Çamlıbel). 2. Satranç oyununda, bulunduğu hâneden sonra düz olarak iki hâne ve yana doğru bir hâne giderek “L” harfi biçiminde hareket eden taşın adı. ѻ At Ali’nin, nam Veli’nin: Bir iş yapana değil bir başkasına mal edildiği zaman söylenir. At (Atlar) anası: İri yarı, kaba saba, erkek gibi kadın. At arabası: Bir veya daha çok atla çekilen tekerlekli, yaysız yük arabası. At binenin kılıç kuşananın: Başarının, sâhip olduklarını gereği gibi kullanan kişilere özgü olduğunu anlatmak için kullanılır. At beslenirken, kız istenirken: Her şeyin zamânında yapılması gerektiğini anlatmak için kullanılır. At boynuna düşmek: Atla giderken önündeki herhangi bir şeyden korunmak için atın boynuna yatmak, kapanmak. At bulunur, meydan bulunmaz (meydan bulunur, at bulunmaz) – At olur, meydan olmaz – At var, meydan yok: “Bir işi yapacak kuvvet ve vâsıta var, fakat yapılması için gereken imkân yok” anlamında kullanılır. At çalındıktan sonra ahır kapısını kapamak: İş işten geçtikten, olan olduktan sonra tedbir almaya kalkmak. At çatlatmak: Atı çatlatıp öldürecek kadar hızlı ve devamlı koşturmak, rüzgâr gibi sürmek. At dîvânı: Osmanlılar’da sefer sırasında savaş alanında at üzerinde kurulan meclis: At dîvânı yapar gibi bir ayağı yerde, bir ayağı üzengide (Ömer Seyfeddin). At doldurmak: Atı son hızla sürmek. At gibi: İri yarı, kaba, iri cüsseli: “Karşıdan at gibi bir kadın geliyor.”

İnsan taşımak, yük taşımak veya yük çekmek için kullanılan Equus caballus türünden dört bacaklı büyük hayvan.

hayvan