Translation of "Acele" into Arabic

(Ar. ‘acele “çabuk olma, çabukluk”) 1. Bir şeyi çabuk yapmaya çalışma, telâş ve sabırsızlık göstererek çabuk davranma, çabukluk, tezlik, şitap: “Aceleni görenler de çok önemli bir şey var zannedecekler.” Allah kerim, acele yok, düşüneceğiz (Ömer Seyfeddin). Acele ile yanlış söyledim (Târık Buğra). 2. sıf. Çabuk ve tez yapılması gereken: “Acele işe şeytan karışır.” Fâtih’ten Beyoğlu’na acele bir iş için geçiyordum (Ahmet H. Tanpınar). 3. zf. Çabucak, hemen, tez elden, derhal: “Acele gelmeniz lâzım.” Arkama acele bir elbise geçirdim, dışarı fırladım (Refik H. Karay). ѻ Acele acele: Çabuk çabuk, hızlı hızlı. Acele etmek: 1. Çabuk davranmak: Ertesi günü kendimi bedbaht sanmakta bu kadar acele edişime kızıyordum (Peyâmi Safâ). 2. Bir işin çabuk yapılması için sabırsızlanmak, telâşlanmak: Adamlar hiç acele etmiyordu (Rûşen E. Ünaydın). İster istemez, “Hele bey, dur acele etme!” der (Ahmet H. Tanpınar). Acele telefon: Hemen konuşulması için bağlanmasında öncelik tanınan şehirler arası telefon. Acele telgraf: Âdî telgrafa göre çekilmesinde ve yerine ulaştırılmasında öncelik tanınan telgraf. Acelesi olmak: 1. (Bir kimse) Çabuk davranmak mecbûriyetinde olmak, bekleyemeyecek durumda bulunmak: “Koşarak gitti, acelesi varmış.” 2. (İş için) Çabuk yapılması gerekmek, beklemeye tahammülü olmamak [Daha çok olumsuz şekli kullanılır]: “Acelesi yok, istediğin zaman dikersin.” Aceleye gelmek: Zaman azlığından dolayı çabuk yapıldığı için istenildiği gibi olmamak. Aceleye getirmek: Bir işi gerektiğinden daha az zamâna sıkıştırıp istenildiği gibi yapmamak, eksik ve yanlış yapmak.

(Ar. ‘acele “çabuk olma, çabukluk”) 1. Bir şeyi çabuk yapmaya çalışma, telâş ve sabırsızlık göstererek çabuk davranma, çabukluk, tezlik, şitap: “Aceleni görenler de çok önemli bir şey var zannedecekler.” Allah kerim, acele yok, düşüneceğiz (Ömer Seyfeddin). Acele ile yanlış söyledim (Târık Buğra). 2. sıf. Çabuk ve tez yapılması gereken: “Acele işe şeytan karışır.” Fâtih’ten Beyoğlu’na acele bir iş için geçiyordum (Ahmet H. Tanpınar). 3. zf. Çabucak, hemen, tez elden, derhal: “Acele gelmeniz lâzım.” Arkama acele bir elbise geçirdim, dışarı fırladım (Refik H. Karay).