Translation of "Burhan" into Arabic

[Sansk. budha / Çin. fu + T. han (kağan) > burÎan / burkan] {eT} is. 1. Buda. [EUTS] 2. Put; Buda heykelleri. [DLT] 3. Yaratan; hâlik; ilah; tanrı. [EUTS] 4. Şaman. [EUTS]

(Ar. burhān) 1. Kanıt, delil, hüccet, beyyine: Şol câhil ü nâdânı gör örter Hakk’ı inkâr eder / Kâmil olan kâmillerin her bir sözün burhan görür (Niyâzî-i Mısrî). Pâdişah dâvetine icâbet etmemelerinin bir küfür olduğunu âyetlerden, hadislerden burhanlar getirerek tekrarladı (Ömer Seyfeddin). 2. mantık. Bir hükmün, bir önermenin delil olarak kendisine dayandırıldığı, önceden doğru diye kabul edilmiş olan hüküm. ѻ Burhan göstermek: Rifâî tarîkatında âyin esnâsında vücûduna kılıç, şiş saplamak, ateşe girmek gibi olağan üstü şeyler yapmak. Burhân-ı innî: İçerdiği bilgi akıl yürütmelerde kullanılan ve sonuca kendisine dayanılarak varılan önerme. Fr. Argumentation conditionelle: “Bu toktur, sonra yiyecektir cümlesinde bu toktur önermesi bir burhân-ı innîdir.” Eserin hâriçte varlığı onu var edenin varlığına delâlet eder. Buna burhân-ı innî derler (Ali N. Tarlan). Burhân-ı limmî: Akıl yürütmelerde sonucun kendisine bağlı bulunduğu, kendisiyle delillendirildiği önerme: Müessirden esere istidlâl edilirse buna da burhân-ı limmî derler (Ali N. Tarlan).