Translation of "Demir" into Arabic

معدن

(Eski Türk. temür > demür > demir) [Kelime Farsça’ya, Arapça’ya ve Balkan dillerine de geçmiştir] 1. Dövülüp şekillendirilmesi, çekilip uzatılması, inceltilmesi kolay ve döküme elverişli olduğu için kullanılış yeri çok geniş olan, yoğunluğu 7,8, erime derecesi 1510, atom ağırlığı 55,85, atom numarası 26 ve sembolü Fe olan element. 2. Deniz taşıtlarının akıntı ve fırtına sebebiyle yer değiştirmesini önlemek için ucu gemiye bağlı bir zincirle denize atılan ve dibe gömülüp geminin olduğu yerde kalmasını sağlayan ağır çengel, çapa. 3. Bir şeyin demirden yapılan ve belli bir işe yarayan parçası: “Pencere demiri.” “Sapan demiri.” 4. Eskimelerini önlemek için ayakkabıların topuğuna veya burnuna çakılan mâdenî parça. 5. sıf. Demirden yapılmış: “Demir parmaklık.” “Demir karyola.” Havuz başındaki demir kanepeye oturduk (Peyâmi Safâ). Kulaklarından demir halkalar sarkıyordu (Refik H. Karay). 6. mec. Bu mâden gibi sert, katı, dayanıklı, kuvvetli: Acaba benim gibi bir kimsede böyle demir mîde var mı? (Ahmed Vefik Paşa). Türk milleti, en civan demlerinde çılgın âşıklar gibi susuz çöller aşarak, demir kaleler devirerek... (Rûşen E. Ünaydın). Kaç asrın derinliğinden gelen ledünnî bir ses bu demir cümleyle emrediyor (Yahyâ Kemal).

(Eski Türk. temür > demür > demir) [Kelime Farsça’ya, Arapça’ya ve Balkan dillerine de geçmiştir] 1. Dövülüp şekillendirilmesi, çekilip uzatılması, inceltilmesi kolay ve döküme elverişli olduğu için kullanılış yeri çok geniş olan, yoğunluğu 7,8, erime derecesi 1510, atom ağırlığı 55,85, atom numarası 26 ve sembolü Fe olan element. 2. Deniz taşıtlarının akıntı ve fırtına sebebiyle yer değiştirmesini önlemek için ucu gemiye bağlı bir zincirle denize atılan ve dibe gömülüp geminin olduğu yerde kalmasını sağlayan ağır çengel, çapa. 3. Bir şeyin demirden yapılan ve belli bir işe yarayan parçası: “Pencere demiri.” “Sapan demiri.” 4. Eskimelerini önlemek için ayakkabıların topuğuna veya burnuna çakılan mâdenî parça. 5. sıf. Demirden yapılmış: “Demir parmaklık.” “Demir karyola.” Havuz başındaki demir kanepeye oturduk (Peyâmi Safâ). Kulaklarından demir halkalar sarkıyordu (Refik H. Karay). 6. mec. Bu mâden gibi sert, katı, dayanıklı, kuvvetli: Acaba benim gibi bir kimsede böyle demir mîde var mı? (Ahmed Vefik Paşa). Türk milleti, en civan demlerinde çılgın âşıklar gibi susuz çöller aşarak, demir kaleler devirerek... (Rûşen E. Ünaydın). Kaç asrın derinliğinden gelen ledünnî bir ses bu demir cümleyle emrediyor (Yahyâ Kemal).

(Eski Türkçe temür > demür > demir) [Kelime Farsça’ya, Arapça’ya ve Balkan dillerine de geçmiştir] 1. Dövülüp şekillendirilmesi, çekilip uzatılması, inceltilmesi kolay ve döküme elverişli olduğu için kullanılış yeri çok geniş olan, yoğunluğu 7,8, erime derecesi 1510, atom ağırlığı 55,85, atom numarası 26 ve sembolü Fe olan element. 2. Deniz taşıtlarının akıntı ve fırtına sebebiyle yer değiştirmesini önlemek için ucu gemiye bağlı bir zincirle denize atılan ve dibe gömülüp geminin olduğu yerde kalmasını sağlayan ağır çengel, çapa. 3. Bir şeyin demirden yapılan ve belli bir işe yarayan parçası: “Pencere demiri.” “Sapan demiri.” 4. Eskimelerini önlemek için ayakkabıların topuğuna veya burnuna çakılan mâdenî parça. 5. sıf. Demirden yapılmış: “Demir parmaklık.” “Demir karyola.” Havuz başındaki demir kanepeye oturduk (Peyâmi Safâ). Kulaklarından demir halkalar sarkıyordu (Refik H. Karay). 6. mec. Bu mâden gibi sert, katı, dayanıklı, kuvvetli