Translation of "Garib1" into Arabic

(Ar. ġurbet – ġarābet “vatanından uzak olmak; yabancı olmak”tan ġarіb) 1. Kimsesiz, zavallı, bîçâre (kimse): Garîbe yer bulunurmuş adem diyârında (Muallim Nâci). Fukarâya, zayıflara, gariplere bakar, sofrasında hiç misâfir eksik olmazdı (Ömer Seyfeddin). Ben ölürsem ölürüm bir şey değil / Ne olursa garip eşyâma olur (Câhit S. Tarancı). 2. Gurbet ellerde kalmış, kendi ilinden ayrılmış, bulunduğu yerde yabancı olan (kimse), yabancı: Ey garib bülbül diyârın kandadır (nerededir) / Bir haber ver gülzârın kandadır (Niyâzî-i Mısrî). Garîbiyim bu yerin, zevki yok, harâreti yok / Doğan batan güneşin günlerimle nisbeti yok (Süleyman Nazif’ten). Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya (Necip F. Kısakürek). 3. Kolay anlaşılamayan, gizli tarafları bulunan, anlaşılmaz (şey), sırlı: Hâlık ne garîb hilkatim var (Muallim Nâci). Makber, sonudur dekāyıkın bu / Bir sırr-ı garîbi hâlıkın bu (Abdülhak Hâmit). Bir geliş var. Ne mübârek, ne garîb âlem bu (Yahyâ Kemal). 4. İçe dokunan, dokunaklı, müessir: İhtiyar bir Türk kadını bir garip mersiye ile kubbeyi çınlatıyor (Rûşen E. Ünaydın). Hapishâne yağmurlu havalarda bir kat daha garip olur (Bediî Fâik). 5. Yadırganan, şaşırtıcı, değişik, tuhaf (şey), acâyip: Mâzîde geçen cenkler ve garib vak’alar birer görülmedik sanatla tasvir olunmuştur ki görenler hayran kalır (Kâtip Çelebi’den Seç.). Nihal birbirine benzemeyen çehrelerin, kıyâfetlerin böyle garip bir halîtasına hiç tesâdüf etmemiş idi (Hâlit Z. Uşaklıgil). İşin garîbi, aradan beş yıl geçtiği halde hâlâ tek tük dönenler oluyordu (Ahmet H. Tanpınar). 6. Hadis ilminde, rivâyet tabakalarından herhangi birindeki râvîsi tek şahıs olan hadîse verilen isim, fert. 7. tasavvuf. Asıl vatanından ayrılıp bu dünyâya geldiği için kendini gurbette sayan Hak âşığı derviş: Aceb şu yerde var m’ola şöyle garib bencileyin / Bağrı başlı gözü yaşlı şöyle garib bencileyin (Yûnus Emre).