Translation of "Mefruz" into Arabic

(Ar. ferz “ayırmak”tan mefrūz) Bir bütünden ayrılmış, bölünmüş, ifraz edilmiş: “Mefruz tarla.”

(Ar. farż “farz kılmak”tan mefrūż) 1. Allah tarafından emredilen, farz kılınan: “Savm-ı mefruz: Farz kılınan oruç.” 2. Yerine getirilmesi gereken, yapılması lüzumlu olan, vâcip: Bilmedi mikdâr-ı tab’ım bilmesi mefrûz iken / Var ise ancak budur sehv ü hatâ-yı kâinât (Yenişehirli Avnî’den). 3. Var sayılan, var gibi kabul edilen, farzedilen: Birkaç parlak cümle, üç beş nasîhat, mefruz bir münferit vak’anın muhayyel delîli... (Reşat N. Güntekin). İşte senelerce Türk kibar hayâtının içinde yaşamış iken hâlâ kalbinde bir şey, o mefruz şark hayâtının mutlaka mevcut olmasına inanmak ister (Hâlit Z. Uşaklıgil).