Translation of "Muti" into Arabic

(Ar. i‘tā’ “vermek”ten mu‘ṭі) 1. Veren, îtâ eden (kimse): Evvelâ bilinmek gerek, sahî kime derler ve mu’tî ne makūle ehl-i kereme ıtlâk ederler (Âlî Mustafa Efendi). 2. Nîmet veren, ihsan eden (Allah): İlâhî sensin ol fa’âl ü sâni’ / Senin gayrin değil mu’tî vü mâni’ (Sünbülzâde Vehbî).

(Ar. iṭā‘at “boyun eğmek”ten muṭі‘) 1. Uyan, itâat eden, boyun eğen, tâbi olan (kimse): Bencileyin olalar Hakk’a mutî’ (Süleyman Çelebi). Mutî-i emrin olup çâr kûşe heft iklîm / Ola müsahhar-ı kilkin bu kubbe-i devvâr (Nedim’den). Türkler’i dünya yüzünden kaldırmak için birbirleriyle tamâmıyle ittifak etmiş olan Avrupalılar’ın nâçiz bir kulu, mutî bir hizmetçisi, memlûk bir kölesi değil miydi? (Ömer Seyfeddin). 2. Yumuşak başlı, uysal, itâatli, itâatkâr (kimse): Maymunum bana uslu, mutî bir arkadaştı (Ömer Seyfeddin). Onu kendimize hem şamdancı hem meydancı mutî bir köle yaptık (Refik H. Karay).