Translation of "amma" into Arabic

(Ar. ammā) 1. Zıt ve aykırı hüküm ifâde eden iki cümleyi birbirine bağlar; ancak, fakat, lâkin: “Güzel kadındır, ama sevimli değil.” Her ferd cihanda birdir ammâ / Bir tâne değildir öyle hâşâ (Abdülhak Hâmit). 2. Bir hükmü kuvvetlendirir, pekiştirir [Bu anlamda yalnız ama şekli kullanılır]: “Çok güzel, ama çok güzel bir kız.” Kim görmüş, ama kim / Eleni’yi öptüğümü (Orhan V. Kanık). 3. Uyarmak, dikkati çekmek için kullanılır: “Darılırım ama.” “Ama sakın geç kalma.” İyi ama, ya düşman kavgaya başlarsa ben bulunmayacak mıyım? (Nâmık Kemal). Ama haksız da değildi hani? (Orhan V. Kanık). 4. Bir hüküm cümlesinden önce “fakat, lâkin, ancak, yalnız” anlamında kullanılır veya bu hükmü hazırlık mâhiyetinde olan ilk cümleye bağlar: Ama erkek değilmişim kim bilecek? (Nâmık Kemal). Bakmadım ammâ gözlerinin beni kavradıklarını hissettim (Refik H. Karay). Peki ama bunları bana niçin söylüyorsun? (Peyâmi Safâ). Ama boyuna da yoksulluk sözü edilmez ya (Orhan V. Kanık). 5. Buna rağmen, yine de: Ama nice müslümanlardan iyiydi (Reşat N. Güntekin). Ama yine de görmeyi çok isterim, kolay mı? İlk göz ağrısı (Orhan V. Kanık). 6. zf. Aşırılık ve hayret ifâde eder [Bu anlamda yalnız ammâ şekli kullanılır]: İşe göndermeye amma da adam aramışsınız (Nâmık Kemal). Ceketin dirsekleri de amma parlamış (Yusuf Z. Ortaç).