Translation of "destur" into Arabic

(Fars. destūr) 1. İzin, ruhsat, müsâade: İçeri gireyim destur olursa (Pir Sultan Abdal). Bir iki gün sonra Muhiddin Abdal, Budin’e Gül Baba Dergâhı’na yollanmak için destur istedi (Safiye Erol). Buyurun Beyim! Dursun Halîfe’miz bildirdi şeyhimize geldiğinizi, destur var, buyurun! (Kemal Tâhir). ♦ ünl. 2. “Müsâade edin, çekilin, izin verin geçelim (girelim)” anlamında kullanılır ve genellikle ikinci hece uzun okunur: Destuur diye seslenirdi (Yâkup K. Karaosmanoğlu). 3. Halk arasında gece su dökerken veya kirli bir su üzerinden geçerken cinler çarpmasın diye kullanılır: Halkın, bilhassa ihtiyar kadınların inançlarına göre gün battıktan sonra iyi saatte olsunlar, bizden iyiler yâni cinler ortalığa çıkarlar. Toplandıkları yerler de çeşme başları, su kıyıları ve süprüntülük olan yerlerdir. Böyle yerlerden geçerken, atlarken, böyle yerlere su dökerken çarpılmamak için destur denmesi gerektir (Abdülbâki Gölpınarlı). 4. Tarîkat geleneğinde bir işe başlanırken söylenir: “Destur yâ Allah dedi, işe koyuldu.” Nefes okuyacak can evvelâ destur der. Baba eyvallah demedikçe okumaz (Sâdeddin N. Ergun). ѻ Destur vermek: İzin vermek, yetkili kılmak: Gerektiğinde destur verirseniz koşup gelip zorluklarımızı danışacağız, yol göstereceksiniz (Kemal Tâhir). Destur bismillâh: 1. “Allah Allah!” mânâsına şaşma ifâde eder. 2. Bir işe koyulurken başlama sözü olarak kullanılır.