Translation of "edinmek" into Arabic

(Türkçe) (< et-i-n-mek) 1. Kendini bir şeyin sâhibi ve mâliki kılmak, ... sâhibi olmak: Son derece güzel bir doru at vardı. Başının haşmeti, kuyruğunun güzelliği baştan başa kalbimi kazandı ve onu edinmeye karar verdim (Hâlide E. Adıvar). Kişi ev bark edinmeli vakitken (Câhit S. Tarancı). Hanımının, elindeki dünyâlığı vaktiyle güzelliği sâyesinde edindiğini söyleyenler var (Burhan Felek). 2. Elde edip hazırında bulundurmak, araştırıp ele geçirmek, sağlamak, temin etmek, iktisap etmek: “Mâlûmat edinmek.” “Fikir edinmek.” Evvelden edindiği bıçakla yine istediği yerin sıvasını kazıyarak kaldırdı (Ahmed Midhat Efendi). Her çocuk bir kocaman bayrak edinmiş geliyor (Mehmet Âkif). 3. (Kendi arzusuyle) ... Olarak kabul etmek, ... yerine koymak: “Evlât edinmek.” “Dost edinmek.” “Ahbap edinmek.” “Makam edinmek.” “Yer edinmek.” “Prensip edinmek.” “Amaç edinmek.” “İş edinmek.” Türk’ün âsûde mizâcıyle Bizans’ın kederi / Karışıp mağfiret iklîmi edinmiş bu yeri (Yahyâ Kemal). Hukuk mektebinde birtakım arkadaşlar edindim (Burhan Felek). 4. ... Durumuna getirmek, devamlı yapar olmak: “Âdet edinmek.” “Huy edinmek.” “Zevk edinmek.” “Dert edinmek.” “Îtiyat edinmek.” “Tabiat edinmek.” Menfâsını değiştirttiği bu su şehrinde çeşme yaptırtmayı kendine biricik eğlence edinir ve servetinin mühim bir kısmını bunun için harcar (Ahmet H. Tanpınar). ♦ geçişsiz f. 5. halk ağzı. (Bir kimseye, bir şeye) Tenkit gözüyle bakıp onunla uğraşır olmak, kusûrunu görmeyi âdet hâline getirmek: “Eskiden aramız çok iyi idi. Şimdi benimle edinir oldu.” “Bu çocukla bu kadar edinme.”