Translation of "kabul1" into Arabic

(Ar. ḳabūl) 1. Bir şeye isteyerek veya istemeyerek peki deme, râzı olma, muvâfakat etme: Kabul etmek isteyenler varsa ellerini kaldırsın (Ömer Seyfeddin). Onlar bunu ister de ben kabul etmez miyim? (Fâruk N. Çamlıbel). 2. Bir iş veya ziyâret için gelenleri yanına, huzûruna alma: Bizi çınar ve dut ağaçlarının gölgesinde kabul etti (Ahmet Hâşim). Celâleddin Harzemşâh’ın elçilerini burada kabul etti (Ahmet H. Tanpınar). 3. Bir ziyâretçiyi ağırlama işi veya tarzı: “Elçi kabûlü.” “Kabul merâsimi.” Misâfirperverdirler, kusursuz kabuller yaparlar, sıkılmayacağınıza emînim (Refik H. Karay). 4. Verilen bir şeyi alma, geri çevirmeme: “Rüşveti kabûle yanaşmadı.” Artık sizden hiçbir şey kabul etmemeye mecbûrum, dedi (Reşat N. Güntekin). 5. Birini bir yere veya bir topluluğa alma, bir kimse bir topluluğa alınma: “Derneğe kabûlüne karar verildi.” Bu alçak gönüllülük, bu teslim üzerine Hacı Bayram onu yanına çağırır, müritliğe kabul eder (Ahmet H. Tanpınar). 6. Doğru ve yerinde olduğunu hükme bağlama, onaylama, tasdik etme: “5. maddenin kabûlünden sonra toplantıya ara verildi.” 7. Üstüne alma: “Suçu kabûle yanaşmadı.” “Sorumluluğu kabulden kaçıyor.” Nûrefşan’ın suç ortaklığını kabul etmiş oluyordum (Peyâmi Safâ).