Translation of "keffaret" into Arabic

(Ar. keffāret) 1. din. İşlenmiş bir günah, suç veya kabahatin affı için şerîat hükmünce verilmesi veya yapılması gereken şey: Ziyân eyler edenler nakz-i ahdi Zihniyâ âdet / Verir keffâret elbette yemîninde olan hânis (Bayburtlu Zihni). 2. teşmil. Bir hatânın, bir kabahatin affı için ödenen karşılık: Senelerden sonra kimbilir nasıl bir kefâretle ödeyecekti (Ahmet H. Tanpınar). Bu meretin kefâreti nedir, elli lira mı, yüz lira mı... fedâ olsun bre! (Safiye Erol). Kalbine bir şiş saplanan bir esir kadın / Kefâreti sayılırmış bin bir günâhın (Enis B. Koryürek). ѻ Keffâret-i yemin: Yerine getirilmeyen bir yeminden doğacak günâhı affettirmek için şerîatın şart koştuğu şeyi yapma. Keffâret-i zünub: Günahların kefâreti: Keffâret-i zünub ola ey mâh savm-i aşk / İftâr-ı vasla muntazır ol kim sevâb olur (Şeyh Gālib).