Translation of "kel" into Arabic

(Fars. kel) 1. Bir mantarın yol açtığı, sarı kabuklu yaralar şeklinde beliren ve vücutta kılların bir daha çıkmamak üzere dökülmesine yol açan bulaşıcı hastalık. 2. Hastalık veya saç dökülmesi sebebiyle başın saçsız kalmış yeri. ♦ sıf. 3. Bu hastalığa tutulmuş olan, hastalık, irsiyet, yaşlılık gibi başka sebeplerle saçları dökülmüş olan, başında saç bulunmayan: “Kel adam.” “Kel kız.” “Kel oğlan.” 4. Üzerinde bitki örtüsü ve ağaç bulunmayan çıplak (arâzi vb.): “Kel dağ.” 5. teşmil. Göze çıplak görünen, göz doldurmayan: “Kel bir oda.” “Kel bir ağaç.” ѻ Kel başa şimşir tarak: Çok daha önemli ihtiyaçlar varken maddî imkânların üstünde özenti ve gösteriş olarak yapılan şeyler ve lâyık olmadığı şeyi kullananlar hakkında söylenir. Kel kâhya: Üstüne vazîfe olmadığı halde her işe karışan kimse: O kel kâhya her emre karışır, kime rastgelse hemen bulaşır (Ahmed Vefik Paşa). Kel üstüne çıban: Dert üstüne dert. Keli görünmek: Kusûru ortaya çıkmak. Keli kızmak: (Soğukkanlı kimseler için) Öfkelenmek. Keli körü toplamak: Ne kadar işe yaramaz, yeteneksiz kimse varsa onları toplamak.