Translation of "keramet" into Arabic

(Ar. kerāmet) 1. Bir ermişin, Allah’ın kendisine yakın kullarına lutfettiği olağanüstü şeyler yapma gücü ile ortaya koyduğu, akıl sınırlarını aşan tabiat üstü iş, hârikulâde hal: Gerekmez âşıka keşf ü kerâmet / Ki âşık olana bunlar tuzaktır (Sünbülî). Henüz tekfur şehri olan Bursa’nın etrâfında zâviyelerini kurarlar, ruh kudretleri ve kerâmetleriyle bu şehri muhâsara ederler (Ahmet H. Tanpınar). Kerâmetin zuhur etmesi, kerâmet sâhibi şahsın mânevî hallerinde doğruluk üzere bulunduğunun alâmetidir. Hallerinde sâdık olmayan bir kimseden kerâmet nev’inden olan bir şeyin zuhur etmesi câiz değildir (Kuşeyrî Risâlesi Terc.). 2. teşmil. Çok isâbetli söz ve davranış, ermişçesine söylenen söz veya yapılan şey: Bir söz dedi cânan ki kerâmet var içinde / Dün geceye dâir bir işâret var içinde (Nedim’den).