Translation of "latife" into Arabic

(Ar. laṭіf’ten laṭіfe) 1. Güldürmek, eğlendirmek amacıyle söylenen güzel ve nükteli söz veya hikâye, şaka: Hayır, latîfeyi bir yana bırakın (Ahmed Midhat Efendi). Gümrük kolcuları (...) arabada kaçak bir şey var mı diye araştırmak istediklerinde Volter, “Emin olunuz ki bu arabada benden başka kaçak yoktur” demiş. Volter’in bu sözünü latîfeye haml ile mürûruna müsâade etmişler (Fâik Reşat). Söylediği yersiz sözleri kâh duymazlıktan gelir, kâh latîfeye çevirerek idâre ederlerdi (Sâmiha Ayverdi). ♦ tasavvuf. 2. Kalp hallerine âit ince ve hoş mânâ, kelimelerle açıkça anlatılamayan, ancak rumuzlu olarak ehline sezdirilen ince anlam. 3. İnsanda ilâhî hakîkatleri idrak ve müşâhede eden kalp, ruh, sır, sırru’s-sır, hafî, ahfâ vb. mânevî melekelerin her birine verilen ad: Verilen bu durumu Allah’ın kendilerinde yarattığı latîfeler (ve ilham) ile bilirler. Bu nevi latîfeler Allah’ın velîlerine mahsustur (Taarruf Terc.). ѻ Latîfe etmek: Şaka yapmak: O te’sîr-i neşve-bahşâ ile tuhaf tuhaf söyleniyor, zevcesi ile latîfeler ediyordu (Hüseyin R. Gürpınar). Latîfe latif gerek: Latîfenin kırıcı, kaba ve açık saçık olmaması, şaka yapılırken bile incelikten uzaklaşılmaması gerektiğini anlatır [Kaba ve tatsız şaka yapan kimselere karşı kullanılır]. Latîfeden anlamak: Söylenen söz veya yapılan hareketin şaka olduğunu kabul edip alınmamak, gücenmemek.