Translation of "mehter" into Arabic

(Fars. mih “büyük”ten üstünlük eki -ter ile mih-ter “en büyük” > mehter “en üst düzeydeki hizmet görevlisi; üst seviyedeki devlet adamlarına eşlik eden bando takımı”) 1. Osmanlılar’da askerî mızıka takımı, mehterhâne: Osmanlı pâdişahları devrindeki mehterler üç katlı, yedi katlı, dokuz katlı olarak üç sınıf üzerine tertip edilmiştir (Musâhipzâde Celâl). Sazlar eğilin tellere mehter geliyor / Elpençe dur ey çınar ki erler geliyor / Doldurdu davul sesleri er meydanını / Kalkanla kılıç, gürz ile şeşper geliyor (Ârif N. Asya). 2. Bu takımda görevli er, mızıka neferi: Nevbetle tabl-ı şöhreti çaldık bu asrda / Paşa kapısına düşeli mehter oldu dil (Sürûrî’den). 3. (Tanzîmat’tan önce) Bâbıâlî çavuşu veya kavası. 4. Rütbe, nişan alanların veya daha yüksek bir memûriyete tâyin edilenlerin evlerine müjde götüren kimse, çaylak. 5. Yüksek rütbeli hizmetkâr. 6. Pâdişâhın, devlet adamlarının ve diğer yüksek rütbeli kimselerin çadırlarını kurmak ve korumakla görevli olan hizmetkârlardan her biri. 7. At uşağı.