Translation of "mine" into Arabic

(Fars. mіnā) 1. Şişe, cam, sırça ve özellikle şarap şişesi: Şâhidi sürh-rû olsa aceb mi kim müdam / Eksik olmaz goncanın mînâ-yı sebzinden şarâb (Rûhî-i Bağdâdî). Cevher-i sahbâ ki eyler câm-ı mînâdan zuhûr / Rûhtur gûyâ eder ceyb-i Mesîhâ’dan zuhûr (Nevres’ten). Dururdu kâse-i mînâda bir şükûfte çiçek (Hüseyin Sîret). 2. Altın, gümüş vb. mâdenî eşyâlar üzerine vurulan yeşil, lâcivert veya gök mâvisi renginde şeffaf yâhut donuk cama benzeyen sır tabakası, mine: Altın kösteğinin ucu kuşağının ayrıca düğümüne merbut yan cebinde şal keseli mînâlı saat (Hüseyin R. Gürpınar). 3. sıf. Mineden yapılan veya mine renginde olan, sırça renkli: “Mînâ kubbe: Mâvi renkli kubbe, gökyüzü.” Çarh-ı mînâ nefes-i âdem ile devr eyler / Kutbdur bârgeh-i seb’-i semâvâta imâd (Nâbî).

(Fars. mіnā “şişe, sır”dan) 1. Altın, gümüş vb. mâdenlerden yapılmış eşyâ üzerine vurulan yeşil, lâcivert ya da gök mâvisi renginde şeffaf veya donuk cama benzeyen sır tabakası, mînâ: Ekleri birbirine tutturan bilezikler ise çubuğun kıymetine göre altın, gümüş ya da mine üzerine zümrüt, yâkut ve mücevherle işlenirdi (Sâmiha Ayverdi). 2. Dişlerin taç kısımlarını kaplayan çok sert ve parlak doku. 3. Mineli saat kadranı: Saatlerin yelkovanları (...) minenin rakamları üzerinde yürürler (Ahmet Hâşim). 4. İnce işlenmiş parlak nakış: Şu cumadan cumaya taktığım, kapağı mine işlemeli altın saat, şu dürbün hep yengemin hâtıraları... (Yusuf Z. Ortaç). Yeşil mine işlemeyle küçük zümrütler / Gāyet zarif dizilmişti birer ikişer (Enis B. Koryürek).