Translation of "rüsvay" into Arabic

(Fars. rusvā - rusvāy) Kötülükle şöhret bulmuş, rezil, kepâze kimse: Taşlara döğüp başımı rüsvâ gezer oldum / Ey akl kaçıp kurtula-gör derd-i serimden (Fuzûlî). Şâhid-i ismet olur aşk ile rüsvâ-yı cünun (Leskofçalı Gālib). ѻ Rüsvâ (Rüsvay) etmek (eylemek): Rezil etmek, rezil kepâze etmek: Kasd eylese gizlenmeğe düşmen anı nîzen / Parmağı ile gösterip eyler anı rüsvâ (Mesîhî). Behey hınzır behey câzû / Rüsvay eyledin sen bizi (Köroğlu). Seni böyle cihâna rüsvay etmekte bulunan bir edepsiz mel’ûnun neresini seviyorsun? (Ahmed Midhat Efendi). Rüsvâ (Rüsvay) olmak: Rezil olmak: Bir dem gelir ki olur uyûb-ı nihan ayan / Rüsvây olursun ey dil-i bîçâre el-aman (Fıtnat Hanım). Ben de âleme rüsvay olacağım (Ahmed Midhat Efendi). Rüsvâ-yı âlem (cihan): Herkesin ayıpladığı aşağılık kimse: Der imiş zâhid ki olmak aybdır rüsvâ-yı aşk / Bu sözü fâş etmesin rüsvâ-yı âlem olmasın (Fuzûlî). Hûblar âşıka meyl etmediğin bilse idim / Özümü aşk ile rüsvâ-yı cihân etmez idim (Fuzûlî). Olsak n’ola Nef’î gibi rüsvâ-yı dü âlem / Hem âşık u hem şâir ü hem bâde-perestiz (Nef’î’den).

Fars. rusvā - rusvāy) Kötülükle şöhret bulmuş, rezil, kepâze kimse: Taşlara döğüp başımı rüsvâ gezer oldum / Ey akl kaçıp kurtula-gör derd-i serimden (Fuzûlî). Şâhid-i ismet olur aşk ile rüsvâ-yı cünun (Leskofçalı Gālib). ѻ Rüsvâ (Rüsvay) etmek (eylemek): Rezil etmek, rezil kepâze etmek: Kasd eylese gizlenmeğe düşmen anı nîzen / Parmağı ile gösterip eyler anı rüsvâ (Mesîhî). Behey hınzır behey câzû / Rüsvay eyledin sen bizi (Köroğlu). Seni böyle cihâna rüsvay etmekte bulunan bir edepsiz mel’ûnun neresini seviyorsun? (Ahmed Midhat Efendi). Rüsvâ (Rüsvay) olmak: Rezil olmak: Bir dem gelir ki olur uyûb-ı nihan ayan / Rüsvây olursun ey dil-i bîçâre el-aman (Fıtnat Hanım). Ben de âleme rüsvay olacağım (Ahmed Midhat Efendi). Rüsvâ-yı âlem (cihan): Herkesin ayıpladığı aşağılık kimse: Der imiş zâhid ki olmak aybdır rüsvâ-yı aşk / Bu sözü fâş etmesin rüsvâ-yı âlem olmasın (Fuzûlî). Hûblar âşıka meyl etmediğin bilse idim / Özümü aşk ile rüsvâ-yı cihân etmez idim (Fuzûlî). Olsak n’ola Nef’î gibi rüsvâ-yı dü âlem / Hem âşık u hem şâir ü hem bâde-perestiz (Nef’î’den).