Translation of "raiyet" into Arabic

(Ar. ra‘y – ri‘āye “otlatmak; yönetmek, gözetmek”ten ra‘iyye - ra‘iyyet) 1. Bir hükümdârın yönetimi altında olan, vergi veren ve devlet tarafından korunan halk: Ona raiyyet olup Mustafâ’ya ümmet olan / Mukarrer iki cihan devletine buldu visâl (Necâtî Bey). Raiyet çocuklarından bir zümrenin ordu ile birlikte süvâri olarak sefere gitmelerini emretti (Kâtip Çelebi’den Seç.). Kānunnâmeler, vergilerin en büyük payını raiyete (çiftçi halka) yüklemiş bulunduğundan, devlet mâlî bir darlığa düştüğünde (...) köylüler güçlerinin yetmeyeceği bir ödeme yükü altına girmekte idiler (Rûhi Fığlalı). Ve raiyene şer’in emrettiği mâruf ile emret ve şer’in nehyettiği münkerattan onları nehyeyle (Ahmet A. Konuk). 2. eski. Otlatılan hayvan sürüsü.