Translation of "tevarüd" into Arabic

(Ar. vurūd “gelmek”ten tevārud) 1. Birbiri ardınca gelme: İskelelere tevârüt edecek erzak ve hatab ve kömür kayıkları rüesâ ve tâifelerinin ahvâline dahi (...) dikkat eyleyip şüpheli olanları olur ise ihtisap ağası tarafına haber vererek iktizâsına bakıla (Mec. Um. Bel.). 2. edeb. İki şâirin birbirinden haberdar olmadan aynı beyit veya mısrâı söylemesi: Eski edebiyâtımızda bir şâirin bir başka şâir tarafından söylenmiş olan bir mısrâı veya beyti farkına varmadan yâni tesâdüfen söylemesi “tevârüt” diye adlandırılırdı. Eğer bu iş bilerek yapılmışsa “intihal” denilir ki pek büyük bir kabahat olarak telâkkî edilmekteydi (Mehmet Çavuşoğlu). İstanbul’da Boğaz’ın donup buz kaplaması nedeniyle birkaç şâir tevârüt yoluyle şu târihi mânen ve lafzen söylemişlerdir: “Yol oldu Üsküdar’a bin otuzda Akdeniz dondu.” (İskender Pala).