Translation of "zemin" into Arabic

(Fars. zemіn) 1. Taban, döşeme, toprak sathı: Zeminden kaldırıp başın nebâtât / Zebân-ı hâl ile der bunu bizzât (Şemseddin Sivâsî). Düşsem zemîne çok mu, tecellî zamânıdır (Muallim Nâci). Dördü de silâhlarını bırakıp etrâfına, damın toprak zemînine çömeldiler (Refik H. Karay). 2. Yer, mahal: Bir an buradan geçseydi görecekti ki Ankara’nın toprakları cidal zeminlerine yakışır çetinliktedir (Rûşen E. Ünaydın). İstanbul’un bir halkına, en şâyân-ı dikkat, en câlib-i merak bir zümre-i mahsûsuna zemîn-i cereyan olacaktı (Hâlit Z. Uşaklıgil). İlk devrin hiç unutamayacağı zemîni Beşiktaş’ta doğduğu evde başlar (Hâlide E. Adıvar). 3. Kumaş, muşamba, halı, kâğıt, tablo vb.nde desenlerin, şekillerin üzerinde yer aldığı yekpâre renk: “Beyaz zemin üzerine kırmızı lâleler.” Ve duvarlara pervaz teşkil eden yeşil zeminli tâlikler... (Rûşen E. Ünaydın). Bütün o riyâzî gül ve çiçekler yaldız ve açık kırmızı zeminde öyle mahâretle, inceden inceye hesaplanmış, düzenlenmişti ki... (Ahmet H. Tanpınar). 4. Bir şeyin üzerinde geliştiği, cereyan ettiği ortam: Eğlencenin zemînini hazırladık (Ahmed Midhat Efendi). Bu yüzden de his ve hisse bağlı hasletleri kör ve kısır kalmış ve âilede şefkat, merhamet, rikkat, hatta bir bakıma zarâfet ve sanat zemîni inkişaf edememişti (Sâmiha Ayverdi). Îman ve târih zemînine dayalı kültür kuruluşları... (Ahmet Kabaklı). 5. teşmil. Konu: Bu kısa konuşmanın zemîni... (Yahyâ Kemal). Bu zemin üzerinde daha birçok şeyler söylenebilirdi (Ahmet Hâşim). 6. mus. Mûsikîmizde güfteli bir eserin başlangıcından îtibâren ilk bölümüne ve saz eserlerinin ilk hânesine verilen ad.