Translation of "zengin" into Arabic

Çok parası ve varlığı olan.

(Fars. sengіn “taşlı, değerli taşlarla süslü, pahalı”dan) [Kelime Türkçe’den Arapça, Bulgarca ve Sırpça’ya da geçmiştir] 1. Malı ve parası çok olan, varlıklı: Zengin görünmemek için geçimlerini mahsus böyle dar tutuyorlar (Ahmed Midhat Efendi). Onu daha büyütüp zengin beylere verecek (Hüseyin R. Gürpınar). ♦ sıf. 2. Kendisinde bulunan şeyin pek çok çeşidine veya miktârına sâhip olan: “Zengin sofra.” “Zengin koleksiyon.” “Zengin kütüphâne.” Y. K. sanki başka bir âlemde, zengin bir ziyâfet sofrasından kalkmış (Ahmet Hâşim). Boğazın lâcivert suları yalnız onların vücutlarına zengin iyodunu içirmiştir (Ahmet Hâşim). Çarşının o en iç, en loş, en kadim ve en zengin noktası (Rûşen E. Ünaydın). 3. Verimli: “Zengin toprak.” “Zengin tabiat.” Ayakta zengin ovayı seyrediyorduk (Ahmet H. Tanpınar). Şehir, iktisâdî hayâtın yeni baştan düzenleneceği günleri bekleyedursun, verimli, zengin toprak köylerini yeniden kurmuştu (Ahmet H. Tanpınar). 4. Pahalı ve gösterişli: “Zengin bir hayat.” “Zengin kıyâfet.” “Zengin bir ev.” 5. i. Malı ve parası çok olan kimse: Zenginler ve zengin eteğinde yaşayan tufeylîler (Ahmet Hâşim). Zenginler o cennette fakirlerle müsâvî (Yahyâ Kemal). Köy zenginlerinden Zülfü Ağa ne zaman sorulsa avda idi (Refik H. Karay).