bąbel in Polish dictionary

  • bąbel

    Meanings and definitions of "bąbel"

    • coś nabrzmiałego, wypełnionego płynem lub gazem
      Ale ci wyrósł bąbel na ramieniu!
    • med. kliniczne określenie tworu powstałego na skórze zazwyczaj w wyniku skórnej reakcji alergicznej
    • pieszcz. o małym dziecku
    • techn. próżnia w odlewie
    • noun
      niewielka, kulista bańka, zawierająca jakąś lotną substancję, np. powietrze, która tworzy się w innej substancji, np. cieczy lub odlewie
      W wielkim akwarium, które stało u nich w salonie, bulgotały bąble powietrza.
    • noun
      o małym dziecku; słowo pieszczotliwe, żartobliwe, o pozytywnym zabarwieniu
      Patrz, jaki słodki bąbel!
      Małe bąble mają nawet swój teatr w dziecięcym domu kultury.
    • noun
      rodzaj niewielkiej wypukłości na ciele, która jest wypełniona płynem i powstaje w wyniku oparzenia skóry lub odciśnięcia jej
      Przez te niewygodne buty zrobił mi się na pięcie okropny bąbel.

    Synonyms of "bąbel" in Polish dictionary

    pęcherz, pęcherz, pęcherz are the top synonyms of "bąbel" in the Polish thesaurus.

    Grammar and declension of bąbel

    • bąbel m inan (diminutive bąbelek) ;; declension of bąbel
      singular plural
      nominative bąbel bąble
      genitive bąbla bąbli
      dative bąblowi bąblom
      accusative bąbel bąble
      instrumental bąblem bąblami
      locative bąblu bąblach
      vocative bąblu bąble
    • bąbel m pers

Sample sentences with "bąbel"

Available translations

Authors