bezprzytomny in Polish dictionary

  • bezprzytomny

    Meanings and definitions of "bezprzytomny"

    • adjective
      o człowieku: omdlały, taki który stracił świadomość, przytomność
      Ta choroba zupełnie pozbawiła go sił, od jakiegoś czasu leżał zupełnie już bezprzytomny, rodzina zaś czekała na cud.
    • adjective
      o stanach uczuciowych lub zachowaniach: bardzo intensywny, grożący zatraceniem się, utratą samokontroli; gwałtowny, gorączkowy
      Ogarnęła ich wręcz bezprzytomna miłość, czuli się najszczęśliwszymi ludźmi na ziemi.
      Przypływ bezprzytomnej rozpaczy odebrał jej rozum.
      W dniu ślubu czułam bezprzytomną radość.
      Wpadł w bezprzytomną furię i uderzył swoją żonę.
      Bała się, że w tym bezprzytomnym szale zrobi komuś krzywdę.
    • adjective
      świadczący o tym, że ktoś nie ma kontaktu z rzeczywistością, jest odległy myślami, emocjonalnie i intelektualnie nieobecny
      Jego bezprzytomne spojrzenie było znakiem tego, że jego myśli błądziły gdzieś daleko.

    Synonyms of "bezprzytomny" in Polish dictionary

    nieprzytomny, nieświadomy, dziki are the top synonyms of "bezprzytomny" in the Polish thesaurus.

    • nieprzytomny · nieświadomy

      o człowieku: omdlały, taki który stracił świadomość, przytomność

    • dziki · gwałtowny

      o stanach uczuciowych lub zachowaniach: bardzo intensywny, grożący zatraceniem się, utratą samokontroli; gwałtowny, gorączkowy

    • nieprzytomny · półprzytomny

      świadczący o tym, że ktoś nie ma kontaktu z rzeczywistością, jest odległy myślami, emocjonalnie i intelektualnie nieobecny

Sample sentences with "bezprzytomny"

Available translations

Authors