biegły in Polish dictionary

  • biegły

    Meanings and definitions of "biegły"

    • mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie
      Mój kolega jest biegły w naprawianiu samochodów.
    • reg. łódz. zaradny, obrotny
      Ona to jest biegła, wszystko ci załatwi.
    • praw. ekspert powoływany przez sąd, mający wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiający zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy
      Po katastrofie w elektrowni sąd powołał biegłego z dziedziny fizyki jądrowej.
    • 3. os. lm, nmos, przesz. od: biec
    • adjective
      o człowieku: taki, który jest bardzo dobry, sprawny w czymś, co robi, umie to robić
      Widać, że nie jesteś biegła w obsłudze ksera.
    • adjective
      sprawny, taki, który jest dobrze zrobiony
      Jego biegłe posługiwanie się językiem angielskim zdecydowanie mi imponuje.
      Dzięki biegłej znajomości kilku języków dostałą pracę.
      Włoskie wydanie mojej książki było bardzo dobre: miało piękną okładkę, staranny druk, cechowało je też biegłe tłumaczenie.

    Synonyms of "biegły" in Polish dictionary

    rzeczoznawca, kompetentny, wykwalifikowany are the top synonyms of "biegły" in the Polish thesaurus.

    Antonyms of "biegły" in Polish dictionary

    laik is the antonym of "biegły" in the Polish thesaurus.

    • laik

      praw. ekspert powoływany przez sąd, mający wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiający zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy

    Grammar and declension of biegły

    • lp  liczba pojedyncza biegły m  rodzaj męski, biegła f  rodzaj żeński, biegłe n  rodzaj nijaki; lm  liczba mnoga biegli Template:mos, biegłe Template:nmos lp  liczba pojedyncza biegł|y, ~ego, ~emu, ~ego, ~ym, ~ym, ~y; lm  liczba mnoga bieg|li, ~łych, ~łym, ~łych, ~łymi, ~łych, ~li
    • biegły m (comparative bardziej biegły, superlative najbardziej biegły, adverb biegle) ;; declension of biegły
      case singular plural
      m pers, m anim m inan n f m pers other
      nominative, vocative biegły biegłe biegła biegli biegłe
      genitive biegłego biegłej biegłych
      dative biegłemu biegłym
      accusative biegłego biegły biegłe biegłą biegłych biegłe
      instrumental biegłym biegłymi
      locative biegłej biegłych
    • biegły m pers (feminine biegła) ;; declension of biegły
      singular plural
      nominative biegły biegli
      genitive biegłego biegłych
      dative biegłemu biegłym
      accusative biegłego biegłych
      instrumental biegłym biegłymi
      locative biegłym biegłych
      vocative biegły biegli

Sample sentences with "biegły"