kartacz in Polish dictionary

kartacz

Meanings and definitions of "kartacz"

hist. wojsk. pocisk artyleryjski wypełniony kulistymi lotkami (siekańcami) używany od XVI do poł. XX w.;
spoż. kulin. rodzaj dużej kluski ziemniaczanej z nadzieniem mięsnym;

Wczoraj na obiad były kartacze.
noun

historyczny pocisk artyleryjski składający się z lekkiej obudowy wypełnionej kulistymi lotkami (ołowianymi pociskami muszkietowymi lub karabinowymi o niewielkiej średnicy) oraz drewnianego sabotu, pełniącego rolę przybitki, który chronił kule ołowiane przed nadtopieniem przez ładunek miotający

Kartacze były stosowane do zwalczania siły żywej nieprzyjaciela na niewielkich (do 300 m) odległościach.
noun

potrawa regionalna bardzo popularna w północno-wschodniej Polsce
hist. historia, historyczny, historycznie wojsk. wojskowość pocisk artyleryjski wypełniony kulistymi lotkami (siekańcami) używany od XVI do poł. XX w.;
kulin. reg. duża kluska ziemniaczana z nadzieniem mięsnym;

Another word for "kartacz" in the Polish thesaurus is cepelin.

sidolka is the antonym of "kartacz" in the Polish thesaurus.

sidolka
historyczny pocisk artyleryjski składający się z lekkiej obudowy wypełnionej kulistymi lotkami (ołowianymi pociskami muszkietowymi lub karabinowymi o niewielkiej średnicy) oraz drewnianego sabotu, pełniącego rolę przybitki, który chronił kule ołowiane przed nadtopieniem przez ładunek miotający

Declension of kartacz

lp liczba pojedyncza kartacz|, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~e, ~y/~ówhasło kartacz w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. , ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e