plenić in Polish dictionary

plenić

Grammar and declension of plenić

Conjugation of plenić impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		plenić
present tense	1st	plenię			plenimy
	2nd	plenisz			plenicie
	3rd	pleni			plenią
	impersonal	pleni się
past tense	1st	pleniłem	pleniłam		pleniliśmy	pleniłyśmy
	2nd	pleniłeś	pleniłaś		pleniliście	pleniłyście
	3rd	plenił	pleniła	pleniło	plenili	pleniły
	impersonal	pleniono
future tense	1st	będę plenił,będę plenić	będę pleniła,będę plenić		będziemy plenili,będziemy plenić	będziemy pleniły,będziemy plenić
	2nd	będziesz plenił,będziesz plenić	będziesz pleniła,będziesz plenić		będziecie plenili,będziecie plenić	będziecie pleniły,będziecie plenić
	3rd	będzie plenił,będzie plenić	będzie pleniła,będzie plenić	będzie pleniło,będzie plenić	będą plenili,będą plenić	będą pleniły,będą plenić
	impersonal	będzie plenić się
conditional	1st	pleniłbym	pleniłabym		plenilibyśmy	pleniłybyśmy
	2nd	pleniłbyś	pleniłabyś		plenilibyście	pleniłybyście
	3rd	pleniłby	pleniłaby	pleniłoby	pleniliby	pleniłyby
	impersonal	pleniono by
imperative	1st	niech plenię			pleńmy
	2nd	pleń			pleńcie
	3rd	niech pleni			niech plenią
active adjectival participle		pleniący	pleniąca	pleniące	pleniący	pleniące
passive adjectival participle		pleniony	pleniona	plenione	plenieni	plenione
contemporary adverbial participle		pleniąc
verbal noun		plenienie

Declension Stem