podstawa in Polish dictionary

podstawa

Meanings and definitions of "podstawa"

to, na czym coś stoi

Rzeźba stoi na marmurowej podstawie.
pewna zasada, baza teoretyczna

Podstawą działania maszyny jest ruch obrotowy.
tylko w lm podstawy → elementarna wiedza z danej dziedziny

Uczeń opanowuje podstawy matematyki.
noun

bok w figurze geometrycznej lub ściana w wielościanie

Często dla wygody jeden z boków trójkąta nazywa się podstawą, a pozostałe – ramionami.
noun

coś (osobny element lub część konstrukcji), na czym coś jest postawione, oparte

Podstawę choinek ekologicznych naszej firmy stanowi stabilny krzyżak.
noun

dolna część budowli, jej elementu, ale też pomnika, rzeźby itp

Baza to dolna część, podstawa kolumny, pilastra lub filaru stosowana w porządkach architektonicznych.
noun

liczba podnoszona do potęgi w działaniu potęgowania

Potęgowany element nazywa się podstawą, zaś liczba mnożeń, zapisywana zwykle w indeksie górnym po prawej stronie podstawy, nosi nazwę wykładnika.
noun

punkt wyjścia

Złożony skład etniczny stał się podstawą wyodrębnienia dialektów i regionalizacji Włoch.
noun

założenie, zasadniczy element, punkt wyjścia

Agraryzm to doktryna społeczna i ruch społeczny, głoszące, że podstawą gospodarki jest rolnictwo oparte na samodzielnych gospodarstwach rolnych, i że powinien być mu podporządkowany przemysł.

zarys, szkic, postument are the top synonyms of "podstawa" in the Polish thesaurus.

zwieńczenie, wykładnik are the top antonyms of "podstawa" in the Polish thesaurus.

lp liczba pojedyncza podstaw|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm liczba mnoga ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~u blp bez liczby pojedynczej; lm liczba mnoga jak
podstawa f.

podstawa f ;; declension of podstawa