poniechać in Polish dictionary

  • poniechać

    Meanings and definitions of "poniechać"

    • książk. zaniechać
    • verb
      przestać robić coś, co się jakiś czas robiło, zrezygnować z tego
      Lucjan zdał sobie sprawę z tego, że Anielka go nie kocha i poniechał dalszych starań o jej rękę.

    Synonyms of "poniechać" in Polish dictionary

    zaprzestać, zagubić, zarzucić are the top synonyms of "poniechać" in the Polish thesaurus.

    Grammar and declension of poniechać

    • Conjugation of poniechać pf
          singular plural
      person masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive poniechać
      future tense 1st poniecham poniechamy
      2nd poniechasz poniechacie
      3rd poniecha poniechają
      impersonal poniecha się
      past tense 1st poniechałem poniechałam poniechaliśmy poniechałyśmy
      2nd poniechałeś poniechałaś poniechaliście poniechałyście
      3rd poniechał poniechała poniechało poniechali poniechały
      impersonal poniechano
      conditional 1st poniechałbym poniechałabym poniechalibyśmy poniechałybyśmy
      2nd poniechałbyś poniechałabyś poniechalibyście poniechałybyście
      3rd poniechałby poniechałaby poniechałoby poniechaliby poniechałyby
      impersonal poniechano by
      imperative 1st niech poniecham poniechajmy
      2nd poniechaj poniechajcie
      3rd niech poniecha niech poniechają
      passive adjectival participle poniechany poniechana poniechane poniechani poniechane
      anterior adverbial participle poniechawszy
      verbal noun poniechanie

Sample sentences with "poniechać"

Available translations

Authors