prawo in Polish dictionary

  • prawo

    Meanings and definitions of "prawo"

    • praw. zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;
      Prawo podatkowe jest bardzo skomplikowane.
    • praw. przywilej, zezwolenie na coś;
      Nie ma pan prawa zwracać się tak do mojej żony!
    • przest. uczciwie, honorowo
      To jedno mam dobre, że nigdy nie kłamię. Zawsze staram się postępować prawo.
    • praw. przepis, norma prawna
    • nauka o prawie
      Studiuję prawo.
    • nauk. dobrze opisana i udowodniona teoria opisująca jakieś podstawowe zjawisko;
      Przecież ty nie znasz podstawowych praw fizyki!
    • w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona
      Gdzie jest apteka? Za rogiem, w prawo.
    • ogół przepisów, norm prawnych regulujących stosunki między ludźmi danej społeczności, określających zasady ich postępowania lub zawierających zakazy, których naruszenie zagrożone jest karą
    • zestaw prawomocnych zasad działania, aprobowanych przez oficjalne organa
    • noun
      nauka o prawie, studia nad prawodawstwem
      Irena studiuje prawo; interesuje ją zwłaszcza prawo handlowe czasów kolonializmu.
    • noun
      norma prawna, zasada
      To prawo już dawno wygasło.
      Od tej pory Jimmy Pif Paf był przestrzegającym praw obywatelem.
    • noun
      uprawnienie, które komuś (nie tylko osobie, także np. podmiotowi gospodarczemu) przysługuje zgodnie z przepisami lub szczegółową umową, słuszne roszczenie, przywilej
      Uczniowie powinni znać swoje prawa i obowiązki.
      Prawo własności do tej ziemi nadal mają Benedyktyni.
    • noun
      zasada, prawidłowość, która rządzi światem i zjawiskami, taka, która może zostać opisana przez człowieka, ale nie ustanowiona, jest celem deskryptywnych badań naukowych
    • noun
      zbiór (ogół) norm i przepisów, całe prawodawstwo np. danego kraju
      Według przedwojennego prawa to było możliwe.
      Nie ma takiego zapisu w polskim prawie.
      Dyskutowane są zmiany w prawie podatkowym.
      Polskie prawo w ogóle nie przewiduje takiego wykroczenia.
    • noun
      prawa strona
      Była tak skołowana, że nie wiedziała już, gdzie lewo, a gdzie prawo.
      Najpierw go trochę pokiwał - prawo, lewo, prawo - a potem pobiegł prosto do bramki.
    • noun
      prawica, prawa strona sceny politycznej i poglądy dla niej charakterystyczne
      Wszystkie te podziały na lewo i prawo już dawno się w polskich realiach zdezaktualizowały.

    Synonyms of "prawo" in Polish dictionary

    zasada, unormowanie, akt prawny are the top synonyms of "prawo" in the Polish thesaurus.

    Antonyms of "prawo" in Polish dictionary

    lewo, bezprawie, lewo are the top antonyms of "prawo" in the Polish thesaurus.

    • lewo

      prawa strona

    • bezprawie

      praw. zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

    • lewo

      prawica, prawa strona sceny politycznej i poglądy dla niej charakterystyczne

    Grammar and declension of prawo

    • (Noun)     declension of prawo
      singular plural
      nominative prawo prawa
      genitive prawa praw
      dative prawu prawom
      accusative prawo prawa
      instrumental prawem prawami
      locative prawie prawach
      vocative prawo prawa
    • prawo n.
    • lp  liczba pojedyncza praw|o, ~a, ~u, ~o, ~em, ~ie, ~o; blm  bez liczby mnogiej lub ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a nieodm.  nieodmienny
    • prawo n ;; declension of prawo
      singular plural
      nominative prawo prawa
      genitive prawa praw
      dative prawu prawom
      accusative prawo prawa
      instrumental prawem prawami
      locative prawie prawach
      vocative prawo prawa
  • Prawo

Sample sentences with "prawo"

Available translations

Authors