przeznaczenie in Polish dictionary

przeznaczenie

Meanings and definitions of "przeznaczenie"

cel, dla którego służy dana rzecz

Stworzyłem urządzenie, którego przeznaczeniem jest pomoc osobom niesłyszącym.
nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

Wróżka wywróżyła mi, że moim przeznaczeniem jest zawód aktora i życie w bogactwie.
noun

brak danych
noun

nieuniknione wydarzenia, jakie składają się na czyjeś życie

Karolinka jest moim przeznaczeniem.

Igor cały wieczór narzekał na swoje okrutne przeznaczenie.
noun

to, co jest celem i sensem czyjegoś życia, czym ktoś się zajmuje
noun

to, do czego coś lub ktoś służy, zostało zaprojektowane, wymyślone, do czego dąży
rzecz. odczas. od: przeznaczyćKategoria:Zerwane miękkie przekierowaniaKategoria:Język polski - rzeczowniki odczasownikowe

Burmistrz zapowiedział przeznaczenie dużej kwoty na nowy stadion.

rola, zastosowanie, alokacja are the top synonyms of "przeznaczenie" in the Polish thesaurus.

rola · zastosowanie · alokacja · los · przydzielenie · dola · wykorzystanie · użycie · zarezerwowanie · fatum · funkcja
los · fatum
nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać
fatum · los · dola · predestynacja · fatalizm · fatalność · mojra
nieuniknione wydarzenia, jakie składają się na czyjeś życie
powołanie · posłannictwo · misja · apostolstwo · apostolat · wola boża
to, co jest celem i sensem czyjegoś życia, czym ktoś się zajmuje
cel
to, do czego coś lub ktoś służy, zostało zaprojektowane, wymyślone, do czego dąży

(Noun) declension of przeznaczenie

lp liczba pojedyncza przeznacze|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu, ~nie; lm liczba mnoga ~nia, ~ń, ~niu, ~nie, ~niami, ~niach, ~nia
przeznaczenie n ;; declension of przeznaczenie
singular
nominative przeznaczenie
genitive przeznaczenia
dative przeznaczeniu
accusative przeznaczenie
instrumental przeznaczeniem
locative przeznaczeniu
vocative przeznaczenie
chr:przeznaczenie