spontaniczny in Polish dictionary

  • spontaniczny

    Meanings and definitions of "spontaniczny"

    • działający odruchowo, bez innych wpływów
    • adjective
      o działaniu, zachowaniu: taki, który odbywa się, ma miejsce w sposób odruchowy, samorzutny, niezaplanowany; taki, który powstaje w jednej chwili, na poczekaniu
      Spontaniczne wyjazdy są najlepsze, zawsze przynoszą mnóstwo niespodzianek i przygód.
      Popełniłaś olbrzymi błąd - to spontaniczne przemówienie w ogóle nie trzymało się kupy, powinnaś je wcześniej przygotować.
      Spontaniczny wypad nad jezioro był niezwykle udany.
      Spontaniczne zachowanie nie przystoi dojrzałej kobiecie.

    Synonyms of "spontaniczny" in Polish dictionary

    dobrowolny, samorzutny, świadomy are the top synonyms of "spontaniczny" in the Polish thesaurus.

    Grammar and declension of spontaniczny

    • Declension of spontaniczny
      case singular plural
      masculine personal/animate masculine inanimate neuter feminine virile nonvirile
      nominative, vocative spontaniczny spontaniczne spontaniczna spontaniczni spontaniczne
      genitive spontanicznego spontanicznej spontanicznych
      dative spontanicznemu spontanicznym
      accusative spontanicznego spontaniczny spontaniczne spontaniczną spontanicznych spontaniczne
      instrumental spontanicznym spontanicznymi
      locative spontanicznej spontanicznych

Sample sentences with "spontaniczny"

Available translations

Authors