Translation of "imtizac" into Arabic

(Ar. mezc “bir şeyi ötekine katmak”tan imtizāc) 1. İyi geçinme, uyuşma, anlaşma: İnsanın yılanla imtizâcı kābil olamadığı gibi, seviyye-i sıdk ile redâet-i ahlâk arasında bir i’tilâf-ı dâimî hâsıl etmek mümkün olamayacak (Nâmık Kemal). 2. İki veya daha fazla şeyin karışıp kaynaşarak tek cisim hâline gelmesi. 3. Birbirini tutma, uygunluk, uyuşma: “Renklerin imtizâcı.” Hesnâ Hanım, hüsn ile hüznün imtizâcından âdeta melekâne bir letâfet peydâ etmiş olan bu güzel kızın yüzünü bir müddet hadde-i nazardan geçirdikten sonra... (Hüseyin R. Gürpınar). ѻ İmtizaç etmek (eylemek): Uyuşmak: Ne zîbâ yaraşmış o leblere dendan / Ne hoş imtizâc eylemiş şîr ü şekker (Bâkî). Hep imtizâc ediyor / Yer gök izhâr-ı şâd-kâmîde (Tevfik Fikret). Hiçbir insanda şiddetle mülâyemetin bu derece imtizaç ettiğine şâhit olmadım (Reşat N. Güntekin). Bizim ise tabiatımız ve yaşımız sertlikle imtizaç edemez (Burhan Felek).