Translation of "irade" into Arabic

(Ar. irāde) 1. Bir şeyi yapıp yapmama husûsunda karar verebilme ve bunu uygulama gücü: Ne yapayım ki irâdem elimde değil (Nâmık Kemal). Halbuki bugünden îtibâren irâdeme sâhip oluyorum (Reşat N. Güntekin). Her şeye rağmen hür, müstakil yaşamak irâdesi ilkin bu kartal yuvasında kanatlanır (Ahmet H. Tanpınar). 2. İsteme, istek, dilek. 3. Buyruk: Abdülhamid’in irâdesiyle meccânî okumuştu (Reşat N. Güntekin). Tabiî iş saraya aksetti; tahliyelerine irâde sâdır oldu; bıraktılar (Refik H. Karay). Hatta husûsî bir irâde ile bu nişanın geri alındığı bile olurdu (Ahmet H. Tanpınar). ѻ İrâde etmek (eylemek, buyurmak): 1. Emretmek, buyurmak, yapılmasını istemek: İrâde buyurun, bir ârif bulalım. Ona sorun (Ömer Seyfeddin). Nümâyiş alayında bağıranlardan rastgele üç kişi tutup huzûruna getirmesini irâde etti (Ömer Seyfeddin). Sarayın içinde bulunan kıymetli eşyâ ile mefrûşâtın defter edilmesini irâde eyliyor (Sâmiha Ayverdi). 2. İstemek: Kul bir şey irâde etmezse onu yapamaz (Kuşeyrî Risâlesi Terc.). İrâde-i aliyye: târih. Osmanlılar’da sadrâzam buyruğu. İrâde-i cüz’iyye: Allah’ın insana verdiği seçme, yapıp yapmama gücü. İrâde-i külliyye: Kulun kısıtlı olan irâde-i cüz’iyyesine karşılık Cenâb-ı Hakk’ın her şeyi kapsayan irâdesi, bir şeyin şöyle veya böyle olmasını dilemesi ve dilediği şeyin vücûda gelmesi. İrâde-i şâhâne (seniyye): târih. Pâdişah emri: O târihten sonra müslümanlarla gayrimüslimlerin ayrı ayrı ziyâfetlere gitmeleri bâ-irâde-i seniyye takarrur edip yedlerine fermanlar verilmiştir (Mec. Um. Bel.). İrâde-i seniyyenin o gece sudur ettiğini beyan ile (...) başkâtip tarafından sûret-i mahsûsada gönderildiğini dermeyan eder (Fâik Reşat). Aynı gün şâirin Rodos mutasarrıflığına tâyîni için irâde-i seniyye çıkar (Kaya Bilgegil).