Translation of "vahib" into Arabic

(Ar. vehb “bağışlamak”tan vāhib) Veren, bağışlayan, hibe eden kimse: Sûretin nakşında her kim görmedi nakkāşını / Vâhib-i sûret onun gözsüz yaratmış başını (Nesîmî’den). Zât-ı a’lâsı vücûd u ademin sâhibidir / Ehl-i enfâsa hayât u ecelin vâhibidir (Şinâsî). Hibe bilâ-ivaz bir malı âhara temlik etmektir ki eden kimseye vâhib ve ol mala mevhub ve onu kabul edene mevhûbün-leh denilir (Cevdet Paşa). ѻ Vâhibü’l-âmal (hâcat): “İstekleri veren” Allah. Vâhibü’l-atâyâ: “İhsan eden, veren” Allah. Vâhibü’l-idrak: “İdrâki veren” Allah: Vâhibü’l-idrâk müzdâd eylesin iz’ânını (Muallim Nâci).