Translation of "yemek1" into Arabic

(Eski Türk. yі-mek) 1. Ağızda çiğneyerek yutmak: Hasankalesi’nde yedim yoğurdu / Süngü çala çala kolum yoruldu (Türkü). Kuru ekmekle bayat peyniri lezzetle yiyen / Çeşmeden her su içerken şükür Allâh’a diyen (Yahyâ Kemal). Dünyânın etini, ekmeğini buraya yığmışlardı; halk birikmiş, yemekle, almakla bitiremiyordu (Refik H. Karay). 2. Yenecek bir şeyle karnını doyurmak: Bugün öğle yemeğini bir aydan beri ilk defa konuşan bir sofrada yedim (Yusuf Z. Ortaç). Akşam yemeğini neşesiz yemiştik (Kerîme Nâdir). Yemek yemelisin, ben seni burada şişmanlatacağım (Peyâmi Safâ). 3. Kemirmek, aşındırmak, oymak: Suları kumlar içti, güneş yedi ekini (Fâruk N. Çamlıbel). 4. Isırmak: “Yüzümü sinekler yedi.” 5. mec. Harcamak, tüketmek, bitirmek: “Parası var ama yemiyor.” Elime geçeni ben barda, baloda yiyip sizi bu halde bıraksam bana bir şey demeye hakkınız olur (Reşat N. Güntekin). Ben, o senin elindekinin paket paket beş yüzlüklerini bir gecede yemiş adamım (Burhan Felek). 6. mec. Hoşa gitmeyecek bir duruma uğramak, mâruz kalmak, dûçar olmak: “Azar yemek.” “Bıçak, kurşun yemek.” Geceleyin yediği yağmurdan bozulmuş fesini ikide birde çıkarıp elleriyle açmaya, parmaklarıyle püskülünü taramaya çalıştıkça düşünüyor (Ahmet Râsim). Yermiş koca sakallı adam, karısından süpürge ile dayak yermiş (Reşat N. Güntekin). Yâsin de iki fenâ gol yemiş (Burhan Felek). 7. Kendisine yasaklanan ve hakkı olmayan bir şeyi almak, kabul etmek: “Rüşvet yemek.” “Haram yemek.” “Başkasının hakkını yemek.” Bir alay mürteşîlerdir ki yerler amma yedirmezler (Âlî Mustafa Efendi). 8. Hakkı olan bir şeyi vermemek: Taşımı ağaç yedi (Orhan V. Kanık). Hakem penaltımızı yemiş (Burhan Felek). 9. mec. (Genellikle yıl, ay gibi zaman bildiren kelimelerle) Kānun yoluyle cezâya çarptırılmış olmak: Of be, beraat edeceğime altı ay yiyeyim de kelepçesiz gidip geleyim (Bediî Fâik). 10. mec. Perîşan etmek, mahvetmek, harcamak: